Poëzie in december: Cultinair Café in Strijen

In december klinkt de poëzie o.m. in Amsterdam: op 7 december op afspraak bij het Open Podium in het Pintohuis in Amsterdam.



Op zondag 11 december is in Strijen de bundelpresentatie van 2,5 jaar dichters in het Cultinair Café in Strijen. Met een mooi affiche, o.m. Anton Born, Eelse Bies, Ellen Kanselaar, Frans Terken, Frans Vlinderman, Gerard Beentjes, Martin Aart de Jong, Martin Beversluis, Pom Wolff, René Hillenaar en Stephan Van der Sluijs met poëzie. Muziek door Wouter en Robbert van ToBe, zangeres Jeanine van der Stouw en waarschijnlijk zangeres Sanne Hamers. Spreekstalmeester: Ibunda Snowflock
Van 14.00 tot 20.00 uur, in Restaurant Pinokkio, Boompjesstraat 5.

OP DE BRUG


In S. op de brug te staan
omhelsd door enkel schoonheid
zo op handen gedragen

het zijn goddelijke handen
die hier heling brengen
in een gedeukt mens

de zuster met haar stralende
glimlach de rode lippen boven
een blauwe mond hoe haar adem
in zijn boezem groeit

geen knietje in het kruis
nee voorzichtig in de rug
voor een Heimlichmanoeuvre
adem mag zo laag bij de grond niet stokken
alsof een graat van hete makreel
in de keel blijft steken

in het zwart voor ogen
gloort zwak het licht
breekt al de schaduw
van het einde van de brug

vriest het grauw van de kaken
klaart op het gezicht

Strijen, 10/10/10

Het onzegbare

Pom Wolff nodigde op Pomgedichten uit voor de virtuele – ja dat valt nou net niet – te zeggen trofee: Ik wil het onzegbare hebben deze week. Wat ongezegd bleef desnoods. Het onzegbare dan toch gezegd. Ja. Niet te lang tenzij noodzaak. Hij kreeg van mij:


HET IS NIET GEZEGD DAT


Niet gehoord wat daar gemompeld
listig gelispeld maar strak in de glans
op de lippen een klem rond de kaken
dat het niet gezegd is dat

met het ene oor te luister het ander
op de kloppende boezem van haar hart
en niet naar lucht happen niet in geruchten
trappen dat je tegen muren

zij pront met dat ene knoopje open
hoe je daar in stilte de hand op wil leggen
haar behoeden voor het onnoembare woord
je tilt je aan weerbaarheid kreupel

dat je het prijskaartje van klinkklaar bewijs
niet verklapt aan het monkelend gepeupel


Frans Terken 18112011

Lees hoe het afliep op:
www.pomgedichten.nl

Dichtmiddag in Café Eijlders

Op zondag 20 november 2011 rond 16 uur in café Eijlders, Amsterdam, de maandelijkse dichtmiddag. Dit keer met duo's, het thema:
En jij gaat me dat even vertellen?

In het menselijk verkeer is er niets vreemd.
Je hebt ze die het beter weten.
Er zijn er bij die je ongevraagd van advies dienen.
Natuurlijk lopen er enkelen rond die altijd wat tegen je te zeggen hebben.

Eigenwijs, eigenzinnig, eigengereid.

En zeker dichters, want als ze praten dan nog het liefst met een andere dichter.

Maar er blijken dan toch ook dichters te zijn, die niet alleen elkaar spreken, maar ook samen willen voordragen!
Wij verwachten:
- Kila & Babsie
- Delia Bremer & Ria Westerhuis
- Joop Scholten & Frans Terken (lezen uit de gedichtwisseling); zie foto
- Ronald M. Offerman & Michiel van Rooij

Paul Lokkerbol & Ronald M. Offerman kijken er naar uit om je te zien en te horen.

Literaire Living 2011

Op zaterdag 19 november is de 5de Literaire Living 2011 in de Cultuurkapel De Schaduw te Ardooie, West-Vlaanderen. Op het programma de dichters Anton Korteweg, Philip Hoorne, Lies van Gasse en Maarten Inghels; de muziek is van Tom Pintens.
Mij is de eer te beurt gevallen aan het programma te mogen meewerken, als winnaar van de Poëziewedstrijd 'Dichter uit de schaduw'.
Aanvang 20.uur, adres Wezestraat 32.
Zie ook: Literaire Living 2011

Uit het bericht van de organisatie, namens deze Reinout Verbeke:
"Heel sterke inzendingen dit jaar voor de poëziewedstrijd van Literaire Living 2011. De gedichten van Nederlander Frans Terken bleven het langst op de jurytafel liggen. We horen ze zaterdag! Ook Philippe Jacobs, Nicole Vandenbussche, Evi Crevist en Koen Vanantwerpen krijgen voor hun sterke gedichten een boekenpakket van De Zondvloed Roeselare. Gefeliciteerd!"

Van de 3 ingezonden gedichten is in het programmaboekje opgenomen:


VADERGEDACHTEN III
voor M. & G.

Het is met droge ogen aan te zien
een Frans balkonnetje op tweehoog
ballonnen wapperen aan de reling
onder stapels jassen deint een pasgeboren bed

onkreukbaar vlagt het gordijn
om dit in de schoot gevallen huis
bezoekers onthaalt het niet langer op koffers en dozen
een bank is evenwichtig naar boven getakeld

vriendinnen beklimmen lichtvoetig de trap
zij zijn de bloemen in de vazen
foto’s aan de fris geschilderde muren zo ontspannen
staan ze in hun laarzen hun tassen met huiselijk verkeer

dat je een kind op haar plaats weet

de hand die je losliet heeft een andere gescoord
waarmee ze vasthoudend in de soep roert
ze zetten potjes op het vuur knoflookballetjes
blussen ze af met een scheutje witte wijn

willen wij soms wat sterkers drinken
in de keuken stoomt en blaast de espressomachine
hoezo wie lust hier geen koffie proef dan
de zelfgeklopte latte macchiato met schuim en suiker

bij herhaling schelt de bel telefoons zingen af en aan
tot buiten de deur wij spreken elkaar zeggen ze de wens
is nog vader vandaag het is geen onthutsende gedachte

het starten van de auto is niet ver weg


de andere gedichten:
'Hoogpoort' en 'Zicht op de Geul' (zie hieronder)

'Dichter uit de schaduw'

De deur van de hemel

Het gedicht stond al eerder op de weblog,
vorige week las ik het t.g.v. de begrafenis
van mijn schoonvader; hij zou begin januari
89 jaar zijn geworden.


DE DEUR VAN DE HEMEL


Zo donker als het wordt
al te donker om onder ogen te zien
dat de weg zonder mededogen eindigt
de rover is een kuil ingekropen

tijdens het lopen in een niet te stoppen val
wegzakken dwars door de klamme aarde
die een afgrond is een bodemloze schacht
onder een vast maar zacht bestaan

de treden van de trap afdalen en onderaan
naar boven kijken hoe een omgekeerd leven
zich optrekt vastberaden omhoog werkt

zoekt naar een plek om te rusten
onder lichtvoetige wolken bedolven
kloppen op de hemeldeur

Stadse Dichters in Den Haag

Na het heuvelland terug in de stad: a.s. zondag 30 okt. in Den Haag, 'Stadse Dichters onder een hemel van glas in lood'. Dichters dragen voor over hun liefde voor een stad of plek. De dichters van Eijlders op Pad zijn, naast dichters uit meerdere steden van Nederland, te beluisteren in Villa de Kunstpassage aan Plein 1813 nr. 4 in Den Haag, in het kader van Geef mij de stad en ik ben gelukkig. Aanvang 14.00 uur, tot 17.00 uur.

Met een gedicht voor Leiden, dat in 3 october een hoogtepunt kent:

LEVEN GEEN LIJDEN


Vandaag en morgen draait het om
een leven dat niet lijden zal
geen knieval bij een droef verhaal
verbaal staat men klaar in Leiden

om met de keel gesmeerd
het leed te keren de fles
al aan de mond gezet

ontzet als men is
van honderdvijfentwintig jaren
een feest te creëren
uit eeuwenoud zeer

ooit door vreemde bezetter
aangedaan aan stadse lieden
helden die op sokkels verteren
of leven op een schildersdoek

waar men de broek ophoudt
met haring hutspot wittebrood
‘t Leidse leven hier
fier en vrij wil eren

Dodemanweg

Goed om even terug te zijn geweest in het warme zuiden. Mooie wandeling gemaakt
rondom de Keutenberg, langs het gedicht Melopee van Paul van Ostayen, in Stokhem de Dodemanweg op; rond de eeuwwisseling nog getracht om deze op te fietsen, helling 18 %, maar dat zat er niet meer in. Tjebbe wel, fluitend. Het leverde destijds wel onderstaand gedicht op.


DODE MAN

(voor Tjebbe)

Daar stonden wij, in snelle tricots gehesen,
pompten met alle lucht de smalle bandjes vol
en staken de voeten in de clips

reden naar onder, naar de voet van de helling
die wij wild te lijf zouden gaan

wij grepen wel even naar de hemel,
van waar de wolken onbedaarlijk naderden

maar nog niet halverwege liep alle lucht weg
en stond ik daar met de Dode Man te spreken

dat ik hem overwinnen wou, wat hij niet nam,
van mij, de jonge god mocht fier naar boven

mijn oude lijf moest maar te voet
om alvast te wennen aan
de Dode Man


Op het plaveisel, De Kreek, 2002