Het geluid van de lente (die nog even op zich laat wachten);
vrolijk gekrakeel op en over
Rokjesdag
Lang genoeg gewacht op deze dag
hoe kort mag het zijn in de warmte
die je van voorjaar vangt
bloot aan de benen een blos
op elk partje huid dat zon verlangt
goedgemutst kleed je je erop
zo vanuit de kast naar het terras
en geen haar op het hoofd
die aan regen denkt
de kous op de kop
dat je mort om die morsige wolk
schrale wind plaagstoot van kou
het beroert het ganse volk
©FT 09042015
Na de Geluksroute045
Tijdens de Geluksroute045 genoeg activiteiten voor de inspiratie. Maar het begon al in de bus:
meisje met rode haren. En later nog meer. Genoeg voor een gedicht. Dat dat geen toeval is, (wat ik al wist) vernam ik later ook bij een workshop van Karin Pieper, coördinatrice van de Geluksroute045: Zinvol toeval. Daarvoor was ik al bij de geluksdokter geweest, en bij Emiel Bootsma, met geluksgedichten.
Vanwege het recept van de dokter:
Ode aan het verlangen
De reisdag kleurt vanaf vertrek
op zoek naar plek loopt het rood aan
het meisje voor je in de bus
een dame naast je op het perron
achter in de coupé de jonge vrouw
zelfs in het gangpad de conductrice
die met een lach de kaarten vraagt
golft het haar over kraag en sjaal
bij aankomst de liefdesdokter voor geluk
zuster m. kent het recept en komt te hulp
verlost je hand op hart van alle kwalen
met haar kort en krachtig rood
later in de kroeg een lady in red
torent boven ieder uit ze zingt de blues
alsof je Billie hoort ‘April in Paris’
op de konen rost het bloed
ogen branden van zoveel vuur
rood laait op in overvloed noem het
zinvol toeval de flow van level vier
zonder opsmuk puur en echt
niet op de weg terug de brunette
ze borstelt blush tot haar spiegel glimt
diept uit een rode tas eyeliner mascara op
ook nog lipstick het is een vergeefs toilet
jij tegenover haar kent het verlangen
maar vertrekt geen spier
©FT 31032015
meisje met rode haren. En later nog meer. Genoeg voor een gedicht. Dat dat geen toeval is, (wat ik al wist) vernam ik later ook bij een workshop van Karin Pieper, coördinatrice van de Geluksroute045: Zinvol toeval. Daarvoor was ik al bij de geluksdokter geweest, en bij Emiel Bootsma, met geluksgedichten.
Vanwege het recept van de dokter:
Ode aan het verlangen
De reisdag kleurt vanaf vertrek
op zoek naar plek loopt het rood aan
het meisje voor je in de bus
een dame naast je op het perron
achter in de coupé de jonge vrouw
zelfs in het gangpad de conductrice
die met een lach de kaarten vraagt
golft het haar over kraag en sjaal
bij aankomst de liefdesdokter voor geluk
zuster m. kent het recept en komt te hulp
verlost je hand op hart van alle kwalen
met haar kort en krachtig rood
later in de kroeg een lady in red
torent boven ieder uit ze zingt de blues
alsof je Billie hoort ‘April in Paris’
op de konen rost het bloed
ogen branden van zoveel vuur
rood laait op in overvloed noem het
zinvol toeval de flow van level vier
zonder opsmuk puur en echt
niet op de weg terug de brunette
ze borstelt blush tot haar spiegel glimt
diept uit een rode tas eyeliner mascara op
ook nog lipstick het is een vergeefs toilet
jij tegenover haar kent het verlangen
maar vertrekt geen spier
©FT 31032015
De Kemmel VIII en IX
Zondag 29 maart 2015 Gent-Wevelgem weer, als in vorige jaren voor Pomgedichten weer een bijdrage, voor- en nabeschouwing:
Geen gras vandaag (De Kemmel VIII)
Glijden op gras het is aan weinigen
maar op de kant van de Kemmel
moet je wel de voeten van de pedalen
niet de geul in die moddervet te lonken ligt
hoe het je een schoen kan kosten
dan in kousenvoet de kracht moet tillen
voor een demarrage vanachter de gat
van de man die voor je glibbert
als er al een kans op doorstoten is
vallen in het geluk overeind te blijven
neus uit de wind lijf in de luwte
zo lang het bord leegeten
van de ander en dan zelf gaan
wegblijven tot in Wevelgem
©FT 29032015
De Kemmel IX
voor Jurgen Roelandts
Alle weer en raad in de wind geslagen
hij drijft zijn fiets nog eens de Kemmel op
over keien die er niet om liegen op hol
ze vragen een straffe hand van sturen
je zou een kader kunnen maken
een uitsnede van het zweet op het zadel
het nummer dat hij meezeult op de rug
van alle regen vastgeplakt en gewassen
stijf tot in de stuurpen de achterrem
open gezet zo gaat hij voluit vooruit
fietst behendig tussen rukvlagen door
maar het mag hem niet baten
de hongerklop op hoofd en maag
hij houdt het niet het gaat te traag
en ziet hoe een sixpack hem ruim
voor de rode vod voorbijsteekt
weer een dag voor niets
dan de bodem van de bidon
©FT 30032015
Lees ook De Kemmel 2014 en de jaren ervoor.
Geen gras vandaag (De Kemmel VIII)
Glijden op gras het is aan weinigen
maar op de kant van de Kemmel
moet je wel de voeten van de pedalen
niet de geul in die moddervet te lonken ligt
hoe het je een schoen kan kosten
dan in kousenvoet de kracht moet tillen
voor een demarrage vanachter de gat
van de man die voor je glibbert
als er al een kans op doorstoten is
vallen in het geluk overeind te blijven
neus uit de wind lijf in de luwte
zo lang het bord leegeten
van de ander en dan zelf gaan
wegblijven tot in Wevelgem
©FT 29032015
De Kemmel IX
voor Jurgen Roelandts
Alle weer en raad in de wind geslagen
hij drijft zijn fiets nog eens de Kemmel op
over keien die er niet om liegen op hol
ze vragen een straffe hand van sturen
je zou een kader kunnen maken
een uitsnede van het zweet op het zadel
het nummer dat hij meezeult op de rug
van alle regen vastgeplakt en gewassen
stijf tot in de stuurpen de achterrem
open gezet zo gaat hij voluit vooruit
fietst behendig tussen rukvlagen door
maar het mag hem niet baten
de hongerklop op hoofd en maag
hij houdt het niet het gaat te traag
en ziet hoe een sixpack hem ruim
voor de rode vod voorbijsteekt
weer een dag voor niets
dan de bodem van de bidon
©FT 30032015
Lees ook De Kemmel 2014 en de jaren ervoor.
Boekhandel Kooyker verhuist
Bericht op de website van Boekhandel Kooyker: Met ingang van 2 april a.s. betrekt Kooyker een nieuw pand. Slechts twee deuren van de huidige locatie. Na een grondige renovatie komt er op Breestraat 89 een eigentijdse boekhandel. Een winkel vol met boeken, vakkundig geselecteerd, met liefde uitgepakt en gepresenteerd. Wij hopen u vaak op onze nieuwe plek te ontmoeten.
Zondag 29 maart: laatste dag op Breestraat 93. Jazzmuziek en dichters Gideon Roggeveen, Jaap Montagne, Han Ruijgrok en (de nieuwe) Stadsdichter Wouter Ydema sluiten deze periode gedenkwaardig af met de Dicht-Kooyker-Open middag. Oproep aan iedereen met dichterlijke inspiratie; schrijf een gedicht voor Kooyker en kom langs voor een voordracht!
Helaas was Han Ruijgrok door griep geveld, uit zijn nieuwe bundel 'zinnen op een schoonheid' is daarom door Gideon en mij gelezen.
N.a.v. de oproep schreef ik:
Kooyker adieu en tot weerziens
De glazen deur kent geen drempel
de geur van papier is vertrouwd
genoeg om je binnen te noden
je stapt naar de kasten leest
steeds met verse blik de ruggen
weet dat je onder vrienden bent
in elk boek leven letters op ze stralen
van het blad verrassen je met verhalen
ontsproten aan een schrijvershoofd
je valt voor een roman een bundel een reisgids
het brengt onstuitbaar de ziekte van hebben
uit geestdrift besluit je met een knik tot koop
zoals ook het hoofd van het kassameisje
knikkend kijkt naar je keuze ze keurt hem
goed je gaat tevreden met de buit naar huis
de vrienden die je achterlaat wachten
in spanning op je terugkomst
hopen dat je nog een ander zoekt
(je blijft altijd welkom wel twee deuren verderop)
©FT 29032015
Zondag 29 maart: laatste dag op Breestraat 93. Jazzmuziek en dichters Gideon Roggeveen, Jaap Montagne, Han Ruijgrok en (de nieuwe) Stadsdichter Wouter Ydema sluiten deze periode gedenkwaardig af met de Dicht-Kooyker-Open middag. Oproep aan iedereen met dichterlijke inspiratie; schrijf een gedicht voor Kooyker en kom langs voor een voordracht!
Helaas was Han Ruijgrok door griep geveld, uit zijn nieuwe bundel 'zinnen op een schoonheid' is daarom door Gideon en mij gelezen.
N.a.v. de oproep schreef ik:
Kooyker adieu en tot weerziens
De glazen deur kent geen drempel
de geur van papier is vertrouwd
genoeg om je binnen te noden
je stapt naar de kasten leest
steeds met verse blik de ruggen
weet dat je onder vrienden bent
in elk boek leven letters op ze stralen
van het blad verrassen je met verhalen
ontsproten aan een schrijvershoofd
je valt voor een roman een bundel een reisgids
het brengt onstuitbaar de ziekte van hebben
uit geestdrift besluit je met een knik tot koop
zoals ook het hoofd van het kassameisje
knikkend kijkt naar je keuze ze keurt hem
goed je gaat tevreden met de buit naar huis
de vrienden die je achterlaat wachten
in spanning op je terugkomst
hopen dat je nog een ander zoekt
(je blijft altijd welkom wel twee deuren verderop)
©FT 29032015
Geluksroute045
In het weekend van 28 & 29 maart is er in Heerlen de Geluksroute045. Zie voor info: Geluksroute045
Bij voorbaat al inspirerend, ik schreef voor de route:
Wonder van Heerlen
Een spoorboekje dat je naar geluk leidt
waar is het als je het zoekt in het hart van de stad
wat meer nog als je het daar ooit bent kwijtgeraakt
als je graaft in geboortegrond
hoop je dat die er niet van gaat beven
of onderaards door delvers is ondermijnd
een vader verkent met zonen en dochters
de route in de straten de streek en de wereld
ziet het water dat daar tussendoor stroomt
hij weet waar geluk stil en klein begon en hoe
in het oog van de storm het onberekenbaar en
onstuimig kan zijn maar niet als je geluk hebt
een kind knipt een poppetje uit zuurvrij karton
tekent een prins een prinses en kleurt er zoveel
geluk op dat het een heel leven meegaat
zo zing je het toch of zoek je het als een tienermeisje
in gegil bij een boyband waar een kushand
vanaf het podium op de prille wangen landt
je groeit en trekt steeds grotere geluksschoenen aan
plant een wensboom hangt er koekjes in en
proeft het met volle lippen op een halflege maag
of dans je liever verder weg hogerop
spied dan als een vogel van grote hoogte naar beneden en
tel de gelukszoekers onderweg met een loep in de weer
zoek naar het wonder het licht vast vanzelf op
in de rust van de windstilte kruipt geluk uit haar schulp
en zoekt het schuchter een bankje in parkstad
een zalige plek op een terras in de schaduw
om lekker met je weg te doezelen in gedachten
dat geluk ergens op je wacht
©FT 23032015
Bij voorbaat al inspirerend, ik schreef voor de route:
Wonder van Heerlen
Een spoorboekje dat je naar geluk leidt
waar is het als je het zoekt in het hart van de stad
wat meer nog als je het daar ooit bent kwijtgeraakt
als je graaft in geboortegrond
hoop je dat die er niet van gaat beven
of onderaards door delvers is ondermijnd
een vader verkent met zonen en dochters
de route in de straten de streek en de wereld
ziet het water dat daar tussendoor stroomt
hij weet waar geluk stil en klein begon en hoe
in het oog van de storm het onberekenbaar en
onstuimig kan zijn maar niet als je geluk hebt
een kind knipt een poppetje uit zuurvrij karton
tekent een prins een prinses en kleurt er zoveel
geluk op dat het een heel leven meegaat
zo zing je het toch of zoek je het als een tienermeisje
in gegil bij een boyband waar een kushand
vanaf het podium op de prille wangen landt
je groeit en trekt steeds grotere geluksschoenen aan
plant een wensboom hangt er koekjes in en
proeft het met volle lippen op een halflege maag
of dans je liever verder weg hogerop
spied dan als een vogel van grote hoogte naar beneden en
tel de gelukszoekers onderweg met een loep in de weer
zoek naar het wonder het licht vast vanzelf op
in de rust van de windstilte kruipt geluk uit haar schulp
en zoekt het schuchter een bankje in parkstad
een zalige plek op een terras in de schaduw
om lekker met je weg te doezelen in gedachten
dat geluk ergens op je wacht
©FT 23032015
Stichting Granate
Op verzoek van Nafiss Nia schreef ik voor de Stichting Granate het Gedicht van de maand, voor maart dus.
Lees het gedicht Afslag Oost / Vadergedachten VII hier .
Lees het gedicht Afslag Oost / Vadergedachten VII hier .
Kwaad van de winter
Na het goud voor de virtuele operatietafeltrofee op Pomgedichten met het gedicht "Onder handen", zijn er volgens webmaster Pom scheuren ontstaan in de relatie met Jolies Heij. Zij sprak van "een mindere frans", een reactie uit jaloezie, meende de juryvoorzitter van dienst, Martin Berghoef.
In ieder geval stof voor een nieuwe cyclus, Kwaad van de winter.
De cyclus opent met
Dichtersbal
Zij draait met baljurk rond in een waas
van heiligheid - of lees je liever geilheid
het is als lezer altijd aan jou -
hoe ze loerend doet alsof ze de nacht dichterbij haalt
zwaar opgemaakt knipogend tot het aardedonker is
in de zaal verhult ze duistere bedoeling
van haar rechterhand in de aanslag de linker klemt
het tasje met boekje vol aanbidders vast alle mannen
nog van een kruis voorzien kijkt zij diep in de ogen
terwijl ze een voor een de pols pakt dan de warme
hand op het hart en in vervoering de dansvloer op
zal ze resoluut een streep zetten onder zijn naam
of toch erdoor - als ze valt over een reepje zoom
hoe ze dan de vleugels uitslaat
©FT 15022015
Nr. 2 in de cyclus, Een bed om in uit te heijgen, en (titel)gedicht nr. 3
Kwaad van de winter zijn te lezen op Pomgedichten.
Volgt hier nr. 4 in de cyclus:
Het heijloze pad
Het is spitsroeden lopen in haar afwezigheid
de weg is een gletsjerrivier met schotsen bedekt
stenen stuk voor stuk glad genoeg om onderuit
te gaan kopje onder in de stervenskoude nacht
waarin je alleen met ziel onder de arm dwaalt
door het aardedonker op drift raakt talend naar haar
geur haar handen haar lippen de warmte van het lijf
dat zij van je lostrok zelfs een borstrok behoedt je niet
voor het door alle lagen heen dringende guur verlies
is het vuur dat je brandend hield nu een hoopje as
waarin wat smeulde gedoofd is je zit er tot de armen in
vast zo heeft ze je in haar klemmen geketend
de memmen waar je je hoofd tegenaan drukte
zoete memorie zomaar van je weggerukt
©FT 18022015
En nr. 5:
Been boven het graf
Je zou een mausoleum bouwen om wat je had
in gedachtenis te houden in graniet een grafkelder
uithakken tussen oeroude stammen van het woud
waarin zij en jij naar elkaar op reis waren
sta je vandaag aan de rand van de afgrond laat zij een
been bungelen boven de kuil waarin ondoorgrondelijk
de liefde lag te wachten op wederkomst
de glazen kist onder achterklap en ander vuil bedolven
het is een armoedig aanzicht zo bodemloos goor
als de passie begraven ligt tussen scherven glas
de gouden haren van heijlokje verlept
tot dorre twijgen met maretak overwoekerd
niet de ultieme liefde met lust tot leven gekust
in herhaling zie je geen been - weer die onrust
©FT 19022015
nr. 6:
Leegte heit
Hol klinkt in kamers nog na haar naam
in het stof gebeten je wanhoopsvinger
wrijft haar beeld op zwart alsof de wind
het werk doet zonder dat jij er vat op hebt
liefde met voeten getreden en uitgeveegd
doemt er deerlijk gemis op in huis en hart
het is niet de dood die het meisje verleidt
maar zij die met vuige blik monddood maakt
lieve woordjes die je haar influisterde aan
gruzelementen op de gruwelijk kale vloer
haar hand niet warm maar hard haar brokaten tasje
met niets dan verwensingen van zompige fantasie
blaas je hijgend naar adem uit tussen muren en
blinde ramen daalt leegte in en heit de dag
©FT 21022015
De winter houdt stevig huis. Zoals ik aan Pom berichtte: Schrijven helpt, al is het soms afschrijven.
Wordt vervolgd!
In ieder geval stof voor een nieuwe cyclus, Kwaad van de winter.
De cyclus opent met
Dichtersbal
Zij draait met baljurk rond in een waas
van heiligheid - of lees je liever geilheid
het is als lezer altijd aan jou -
hoe ze loerend doet alsof ze de nacht dichterbij haalt
zwaar opgemaakt knipogend tot het aardedonker is
in de zaal verhult ze duistere bedoeling
van haar rechterhand in de aanslag de linker klemt
het tasje met boekje vol aanbidders vast alle mannen
nog van een kruis voorzien kijkt zij diep in de ogen
terwijl ze een voor een de pols pakt dan de warme
hand op het hart en in vervoering de dansvloer op
zal ze resoluut een streep zetten onder zijn naam
of toch erdoor - als ze valt over een reepje zoom
hoe ze dan de vleugels uitslaat
©FT 15022015
Nr. 2 in de cyclus, Een bed om in uit te heijgen, en (titel)gedicht nr. 3
Kwaad van de winter zijn te lezen op Pomgedichten.
Volgt hier nr. 4 in de cyclus:
Het heijloze pad
Het is spitsroeden lopen in haar afwezigheid
de weg is een gletsjerrivier met schotsen bedekt
stenen stuk voor stuk glad genoeg om onderuit
te gaan kopje onder in de stervenskoude nacht
waarin je alleen met ziel onder de arm dwaalt
door het aardedonker op drift raakt talend naar haar
geur haar handen haar lippen de warmte van het lijf
dat zij van je lostrok zelfs een borstrok behoedt je niet
voor het door alle lagen heen dringende guur verlies
is het vuur dat je brandend hield nu een hoopje as
waarin wat smeulde gedoofd is je zit er tot de armen in
vast zo heeft ze je in haar klemmen geketend
de memmen waar je je hoofd tegenaan drukte
zoete memorie zomaar van je weggerukt
©FT 18022015
En nr. 5:
Been boven het graf
Je zou een mausoleum bouwen om wat je had
in gedachtenis te houden in graniet een grafkelder
uithakken tussen oeroude stammen van het woud
waarin zij en jij naar elkaar op reis waren
sta je vandaag aan de rand van de afgrond laat zij een
been bungelen boven de kuil waarin ondoorgrondelijk
de liefde lag te wachten op wederkomst
de glazen kist onder achterklap en ander vuil bedolven
het is een armoedig aanzicht zo bodemloos goor
als de passie begraven ligt tussen scherven glas
de gouden haren van heijlokje verlept
tot dorre twijgen met maretak overwoekerd
niet de ultieme liefde met lust tot leven gekust
in herhaling zie je geen been - weer die onrust
©FT 19022015
nr. 6:
Leegte heit
Hol klinkt in kamers nog na haar naam
in het stof gebeten je wanhoopsvinger
wrijft haar beeld op zwart alsof de wind
het werk doet zonder dat jij er vat op hebt
liefde met voeten getreden en uitgeveegd
doemt er deerlijk gemis op in huis en hart
het is niet de dood die het meisje verleidt
maar zij die met vuige blik monddood maakt
lieve woordjes die je haar influisterde aan
gruzelementen op de gruwelijk kale vloer
haar hand niet warm maar hard haar brokaten tasje
met niets dan verwensingen van zompige fantasie
blaas je hijgend naar adem uit tussen muren en
blinde ramen daalt leegte in en heit de dag
©FT 21022015
De winter houdt stevig huis. Zoals ik aan Pom berichtte: Schrijven helpt, al is het soms afschrijven.
Wordt vervolgd!
Abonneren op:
Posts (Atom)