Niet het vuil ‘s ochtends buiten gezet
ik wroet erin zoek naar eetbare restanten
pluis ze uit op wat ik niet vertrouw
en zet dat op kweek
kneed de snippers in een schaal
tot het kleine oogjes zijn
krab de schimmel van de korsten
het looit mijn vingers mijn dichtershuid
zo wil ik mijn lichaam geven
aan de zwerver die wolken temt
aan de vogels voor hun nesten
zij pikken genadeloos van mijn hart
breng ik dagelijks de jongen groot
voer hoop in onzeker leven
29042012
ook te lezen op Pomgedichten: Waar zijn dichters eigenlijk voor?
Actueel
Het bijwerken van de blog heeft in de loop van 2024 en 2025 achterstand opgelopen, de blog is inmiddels bijgewerkt.
Foto's en afbeeldingen bij deze berichten zijn via het aanklikken van de links te zien.
Voedsel voor de vogels
Is dit kunst ?
Je weet wat mooi en niet mooi is.
Een duidelijke mening over schoon- en lelijkheid en wat je raakt.
De vorm en toepassing speelt een rol voor jouw waardering.
In dat beeld, schilderij of tekening vind je iets van jezelf.
Die foto geeft de compositie van een moment of brengt een herinnering.
Een film met een bijzonder verhaal prikkelt je.
Of literatuur, poëzie wat je hart raakt.
Theater wat je aan het denken zet.
De klanken van muziek en zang zorgen voor gemak.
In dans zie jij de souplesse in beweging.
Gebouwen laten je stilstaan, maar interactieve media scherpen je geest.
Zondag 15 april 2012 vanaf 16:00 in café Eijlders vragen wij dichters over de kunsten voor te dragen. Alles wat hen beroert in woorden en zinnen samengevat.
Graag zien wij jullie verschijnen.
Paul Lokkerbol
Ronald M. Offerman
Open Podium in de OBA, na Gent-Wevelgem
Op het Cultuurplein op de tweede etage in de OBA aan de Oosterdokskade 143 treden op (o.v.):
Frans Terken, Willem Munsters, Fieteke Leenes, Mirjam Al, Conrad van de Weetering, Petra van Rijn, Paul Roelofsen, Katinka Mulder, Doralice Covelli, Kila Poetry International en D. Paul-Gupta.
Het Open Podium is er voor iedereen die iets heeft met taal of poëzie.
Kom kijken en luisteren naar wat anderen ons te vertellen hebben.
U kunt hen ontmoeten en ook nog hun werk kopen.
Jos van Hest , de presentator, begint om 15.00 en gaat door tot 17.00.
Gent-Wevelgem,
een verslag van en na de koers, het voorjaar in:
De Kemmel I
Zondagmiddag met zon en wijn
en de rand van het scherm
waar in de sprint weer Boonen wint
voor Breschel eerst nog Sagan
- Rojas dook weer onderuit -
‘en kik deed het niet alleen hè
de ploegmaats en die Kemmel
die nooit niet recht ligt
maar ik bleef erbij
ook die helling af
met hem daar op m’n drager
je weet hoe hij stuurt
die gek hij reed gelukkig lek
ik dacht ik wacht tot het laatst
dan kom’k eruit bewaar het zweet
voor op de meet’
- daar breng ik de brut cuvée tot leven -
‘dan groet en dank wie ik versla
ik versta van de kolere
weet me van hun gal vergeven’
FT 25032012
Na de Kemmel II
Dat ik eerst Gent niet uitkwam
nog verdwaalde nabij het Justitiepaleis
tussen navelpiercings en geplette borsten
het was m’n verzet dat daar al haperde
maar na schakeling aan de koers begonnen
op de macadam achter de rode vod
waar ik gewiekst wel weg wou springen
ik kwam bij God niet uit het wiel
droomde nog van het sterrenschavot
dat me bij haar zou brengen die sjerp dwars
over dat strak gesoigneerde godinnenlijf
en ik die naar haar zachte handen verlangde
zat er helemaal door dat het niet meer gaf wie
me daar opving haar armen het ultieme spoor
FT 26032012
Het zwijgen voorbij
Dat haar stem er niet meer toe doet
nu je haar in woorden doodzwijgt
zij in handgebaar haar twijfel legt
: ongrijpbaar
wat aan het oor teloor gaat
al laat zij zich onverminderd horen
: onverstaanbaar
het geloof dat je hechtte aan wat ze vertelde
al was het waar er was altijd meer van gelogen
niets neem je nog aan
de ogen op de overkant gericht
om haar hier niet meer te zien
laat haar negen straten negen bruggen ver
en al het water om te spoelen
niet dat het spreken reinigt
maar het uitgesproken zijn
Frans Terken 17032012 op: Pomgedichten,
zie ook :
de enige echte 'mag het ook eens wat minder lief' trofee op pomgedichten
Om een kinderhand
OM EEN KINDERHAND
laat haar naar de strijdbijl graven
om verf van haar huid te schrapen
hoe zij zich wendt en keert en kotst
ik moest best huilen weet je dat
dat zij zo diep moest gaan
om hier weer bovenop te komen
daar lag het beertje
en hoe zij zag hoe het geworden was
in een waas van haren en pluche de verf-
doorlopen ogen de handen die blijven plukken
als alles is zoals het is
als alles is en niets meer is te geven
dat je met je nagels moet trekken aan
wat je van verdriet vergeten kunt
om niet op te houden wie je bent én
om nog een kinderhand te houden
Frans terken & Pom Wolff
lees het ook op : frans terken en pom wolff schrijven tussen 2100 en 2200 samen een gedicht
De Brakke Hond 0611
Valentijn in theater Branoul
Zie ook:
toneelgroepWeerschijn/ Valentijnsavond